Sposób umarzania jednostek przez TFI ma znaczenie dla wysokości zysku
Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych stosują trzy różne metody umarzania jednostek uczestnictwa: FIFO (ang. First In First Out), HIFO (ang. Highest In First Out) oraz LIFO (ang. Last In First Out). Różnią się one sposobem wyboru jednostek do umorzenia w przypadku, gdy klient zdecyduje się na wycofanie z funduszu tylko części zgromadzonych środków.
Załóżmy, że inwestor kupował jednostki w trzech transzach po 100: w styczniu 2006 r. (po 50 zł za jednostkę), w styczniu 2007 roku (po 80 zł za jednostkę) i w styczniu 2008 r. (po 60 zł za jednostkę) i dziś umarza 100 jednostek. Zgodnie z metodą FIFO umorzone zostaną jednostki kupione w styczniu 2006 r, czyli najwcześniej. Zgodnie z metodą LIFO umorzone zostaną jednostki kupione w styczniu 2008 r., czyli z ostatniej transzy. Z kolei zgodnie z metodą HIFO umorzone zostaną jednostki kupione w styczniu 2007 r., czyli po najwyższej cenie.
Inwestorzy nie mają wpływu na wybór metody umarzania. Jest ona ujęta w statucie funduszu. TFI decydując się na daną metodę, zwykle stosuje ją we wszystkich funduszach. Metoda umarzania ma wpływ na wynik z inwestycji, a tym samym na wysokość płaconego podatku Belki. Metoda umorzenia ma znaczenie dla tych inwestorów, którzy przynajmniej na części posiadanych jednostek notują zysk i nabyli jednostki, z których dochód jest objęty podatkiem Belki.
Prześledźmy to na przykładzie. Do naszych założeń dodajmy jeszcze, że dziś jednostka kosztuje 70 zł. W przypadku zastosowania metody FIFO, umarzamy dziś jednostki kupione po 50 zł, płacimy więc 380 zł podatku. W przypadku zastosowania metody LIFO, umarzamy jednostki kupione po 60 zł i płacimy 190 zł podatku. W przypadku zastosowania metody HIFO umarzamy jednostki kupione po 80 zł i nie płacimy podatku.
Ze względu na to, że w funduszach, w przypadku umorzenia jednostek nie ma możliwości kompensacji zysków i strat, uzasadnione wydaję się umorzenie w pierwszej kolejności jednostek kupionych po najwyższej cenie, na których inwestor ma zysk (z wyjątkiem jednostek kupionych przed 1 grudnia 2001 r., które nie są objęte podatkiem Belki). Umorzenie jedenastek, na których inwestor ma stratę przy założeniu ponownego wejścia do funduszu i wzrostu wartości jednostek do poziomu wyjściowego (np. kupił 100 jednostek po 80 zł, wyszedł po 70, ponownie wszedł po 75 i znowu umarza po 80 – płaci 95 zł podatku, chociaż wyszedł z całej operacji na zero) oznacza konieczność zapłaty podatku mimo zerowego wyniku z inwestycji.
Podobne artykuły: | Polecamy: |
