Kłopotów z odbiciem na giełdzie ciąg dalszy

Warszawskiemu rynkowi nie udało się anulować żadnego z sygnałów sprzedaży, jakie wywołała ostatnia przecena. Chodzi między innymi o spadek indeksu WIG poniżej 3-miesięcznej średniej, zejście dziennego MACD, popularnego wskaźnika kierunku i siły trendu, poniżej poziomu równowagi, wcześniejsze przecięcie średniej przez tygodniowy MACD, czy opuszczenie przez tygodniowy Stochastic, wskaźnik obrazujący rozgrzanie koniunktury, strefy wykupienia, w której przebywał przez kilka poprzednich miesięcy.

Krajowe wydarzenia mają ograniczony wpływ na bieg zdarzeń na warszawskim parkiecie. Jest on głównie pochodną czynników zewnętrznych. W tym kontekście dzisiejsze dane o sprzedaży detalicznej w styczniu i lutowych wskaźnikach koniunktury w Polsce, czy stopie bezrobocia nie będą miały znaczenia dla sytuacji na giełdzie. Inwestorzy myślami wybiegają już dalej i zastanawiają się, jak wskaźniki gospodarcze będą wyglądać, kiedy przestanie na nie korzystnie oddziaływać efekt niskiej bazy porównawczej z początków 2009 r.

Z punktu widzenia inwestorów o spekulacyjnym nastawieniu kluczowe staje się pytanie, czy obserwowane od kilku dni odbicie na giełdzie warto wykorzystać do pozbycia się akcji w obawie przed dalszymi zniżkami. W przypadku inwestorów długoterminowych uzasadniona może być z kolei akumulacja aktywów po niższych cenach.

Zwróć uwagę:

Na przebieg wskaźników koniunktury w naszym kraju w lutym, który może stać się cenną wskazówką dotyczącą aktywności gospodarczej w miesiącach wiosennych, kiedy baza porównawcza zacznie się stopniowo podnosić i ciężej będzie o wzrost rocznej dynamiki wskaźników gospodarczych.